Het proces om gedachten en verhalen om te zetten naar tekst of beeld is al mijn hele leven, dé rode draad in mijn leven. Waar ik daar voorheen vaak op papier of op het toneel uiting aan gaf, is dit sinds enkele jaren vooral de systeemcamera geworden. Het werken met een professionele camera begon enkele jaren geleden aanvankelijk alleen met videografie. Samen met een vriend ging ik in onze omgeving documentaires maken van normale mensen met een bijzonder verhaal. We luisteren naar de naam “de Verhalenmannen” en streamen onze documentaires op YouTube. 

 

Vanuit het filmen met de systeemcamera werd eigenlijk vrijwel meteen de interesse voor fotografie ontwikkeld. Met een video film je namelijk de realiteit, het verhaal speelt zich letterlijk en figuurlijk voor je ogen af. Dit in tegenstelling tot fotografie, waarbij je vaker een perceptie opwekt of een overdenking oproept. 

​

In de fotografie ben ik graag op zoek naar mensen en omgevingen die een verhaal vertellen. 

Voor mijn gevoel past documentairefotografie daarom het beste bij mij. Het geeft me veel uitdaging, zowel in de techniek als in de compositie. Uiteindelijk ben ik echter vooral op zoek naar het verhaal, dat achter de foto schuilt. Dat is immers wat ik écht wil laten zien.