Het proces om gedachten en verhalen om te zetten naar tekst of beeld is een rode draad in mijn leven. Voorheen gaf ik daar vaak op papier of op het toneel uiting aan, maar sinds enkele jaren zet ik die creativiteit voornamelijk om in de beelden die ik zie via de lens van mijn systeemcamera.

​

Het werken met een professionele camera begon enkele jaren geleden eerst met videografie. Samen met een vriend gingen we als “De Verhalenmannen” in mijn woonplaats Vlierden de straat op om documentaires te maken van normale mensen, met een bijzonder verhaal. Vanuit het filmen werd vrijwel meteen de interesse voor fotografie ontwikkeld, in het bijzonder de documentairefotografie. Daar ligt overduidelijk mijn hart.

​

Ik mag me dan ook graag verdiepen in het werk van bekende fotografen als Martien Coppens en Ed van der Elsken. Binnen dat interessegebied is het mijn doel om mensen en omgevingen te fotograferen die een verhaal, overdenking of een interpretatie oproepen. Die kan voor iedereen weer anders zijn.

​

In mijn foto’s ben ik vooral op zoek naar het “niet-vertelde-verhaal” dat in de foto schuilt. Het verhaal wat mensen niet vertellen, maar door de kracht van de foto aan de oppervlakte wordt gebracht, dat is uiteindelijk het verhaal en de emotie waar ik naarstig naar op zoek ben.